2006 - Pirang Trofee voor Fred Mooijekind
PIRANG TROFEE 2003 VOOR STERKE
FRED MOOIJEKIND
ZEEëRS LIJDEN ZWARE NEDERLAAG
Noordwijk,13 april –
De Noordwijkse Toer Fiets Club Zilveren Kruis Achmea vierde zondag 13 april de opening van het seizoen met de strijd om de Pirang Trofee.
Deze seizoensopening stond in het teken van de oude rivaliteit tussen de Noortuk Binders tegen de Noortuk Zeeërs.
Winnaar
Stralend stond hij op het ereschavot, de oersterke Fred Mooijekind en nam hij de kussen en bloemen van prinses Oriënta met een brede lach in ontvangst. Het was dan ook verdiend, want Fred (De NUON BOY) heeft er wel voor moeten knokken. Op de rotonde Duinweg-Northgodreef sloeg hij z’n slag. Zijn medevluchters, Herman Compier (prins Crevasse of te wel de Gleuvenvuller) en Jan Barnhoorn (De Hereboer) treuzelden even bij het oprijden van de rotonde. Fred niet, een vriendelijke automobilist – zeker ook een fietser – gaf Fred voorrang. Fred sloeg onmiddellijk een gaatje van zo’n 10 meter, perste vervolgens alles uit het grote sterke lijf en nam daarbij een groot risico dat zijn fiets dit geweld aan kon. Gelukkig was dat het geval en stoof hij breed smilend over de streep. Jan de Hereboer klopte De Gleuvenvuller voor de tweede plek. Herman zat er door. De inspanningen tijdens de zware carnavaldagen braken hem nu op. Toch was hij het die in het Langeveld het initiatief had genomen voor de definitieve ontsnapping.
Start
Op precies 13.30 uur loste de algemeen directeur Zilveren Kruis Achmea, Jeroen v.d. Oever, het startschot en het 45 koppige grote peloton zette zich in beweging. Vanwege het mooie weer was het druk op de wegen en gelet op de voorschriften moesten de coureurs zich aan de verkeersregels houden. Hierdoor werd in een gesloten formatie koers gezet richting Noordwijkerhout. Behoedzaam manoeuvrerend belandde het peloton aan de Leidse Vaart en kon de koers worden geopend.
Tempo
De Binders, met mannen als Peter v.d. Berg (De Kouwe), Thomas Steenvoorden (TeCe), Dick van Leeuwen (De Reiger), Jos Compier en Sjaak v.d. Meer, spoten er vandoor en zorgden voor tumult in de blauwe gelederen. Deze poging was er de oorzaak van dat het peloton in een lange blauwe sliert veranderde. De snelheid liep af en toe op tot 50 km in het uur.
De verkeersdrukte in Vogelenzang bracht de gemoederen in peloton weer tot rust. Maar na de spoorweg overgang bij station Vogelzang was het hek weer van de dam. Dit maal was het de Zeeër Cees Spruijt, die een poging waagde. Hij kreeg onmiddellijk een paar Binders mee. Bij de camping was het al weer over. Op een aantal plaagstootjes na gebeurde er verder weinig.
Finale
Bij de jeugdherberg was het dan toch raak. De Gleuvenvuller maakte van de gelegenheid gebruik toe het peloton zat te lachen om een (schuine)mop van Anton Kraska. Met een ongelooflijke demarrage schoot hij het fietspad op en weg was hij. Jan Barnhoorn en Fred Mooijekind zaten echter niet te luisteren en te lachen en zochten aansluiting. Om beurten kop over kop nemend wisten zij bij Herman te komen. Bij de Witte Raaf was het gat groot genoeg om aan de finale te denken. Het was van dat moment af al duidelijk, dat Jan Bar geen schijn van kans zou hebben. Dan was het Herman, dan weer Fred, die trachtte weg te komen. De indruk bestond dat Herman zich voor zijn zwager zou opofferen door Jan de Herenboer steeds maar verder af te matten. Na de rotonde was het over en sloeg Fred zijn slag. Dennis Mooijekind wilde voor zijn vader niet onderdoen en won de sprint van het peloton. Jan Barnhoorn was de enige (!) Noortuk-Zeeër bij de eerste tien. Dat geeft wel te denken!
De officiële uitslag was: 1. Fred Mooijekind, 2. Jan Barnhoorn, 3. Herman Compier,
4. Dennis Mooijekind, 5. Thomas Steenvoorden, 6. John v.d. Meer, 7. Peter v.d. Berg, 8. Gé Hoogeveen, 9. Huub Vink, 10. Jan v.d. Zalm, 11. Arie Jan van Duin.