2009-02 - Maandtocht
De TFC Zilverkruis Achmea maandtourtocht werd j.l. zaterdag 28 februari verreden. De opkomst was heel hoopgevend voor de rest van het seizoen. Niet minder dan 25 man stond om 09.00 uur bij het clubhuis ‘De Grashoekhal’ aan de start.
Het weer was prima, windstil, dus de daghopman, Gerard Duijndam (Kleine Stip), koos er voor de verandering voor om noordover te gaan. Het zou de tocht van Cees (De Hagenees) Mertens worden. Al voor de start vroeg hij de hopman om het tempo hoog te houden omdat hij graag om 14.30 uur bij zijn zoon Stefan, die in Noordwijk 1 speelt, langs de lijn wilde staan. Nou dat heeft het peloton geweten!
Vis is gezond
Al snel vertrok het peloton door de duinen richting Zandvoort. Zoals gezegd werd het tempo, m.n. door Huug van Hal (De Croissant), behoorlijk hoog gehouden. Jaap Koemans (De Poerél) had het erg naar zijn zin want met al die kilometers in z’n benen kon het, wat hem betrof, niet hard genoeg gaan. Nog voor Zandvoort reed er iemand lek, jawel Cees de Hagenees. Met zweet op het voorhoofd lag hij in no-time een nieuwe band om het achterwiel. Werkelijk een wereldrecord.
Nog voordat de laatste man van de fiets was, stapte de eerste alweer op. Cees v.d Niet (De Spar) nam de kop over waardoor het tempo nog meer omhoog ging. Samen met Willem v.d. Hoeven (Ouwehand) lieten zij merken dat vis heel goed is voor de conditie, zeker als vis ook nog eens je werk is.
Weer lek
Goed en wel in de Kennemerduinen aangekomen ging opnieuw de kreet ‘Lek’ door de meute en stond de ploeg weer stil. Jawel, alweer De Hagenees. "Zo komen we nooit in Noordwijk" was de algemene stemming. Geen probleem, ook deze band was in een vloek en een zucht verwisseld. Gelukkig bleef de stemming goed omdat de omgeving veel goed maakte. Na 40 km bereikte de groep via het nieuwe fietspad de zuidkant van IJmuiden.
Het blauwe bordje was trouwens voor Cees Mertens die zijn vorm met de minuut zag groeien. Opvallend was ook het sterke rijden van de tandem Willem (Stuc)van Klaveren/Jaap (de Dunne)van der Wiel.
Noordzeekanaal
Nog voordat het Noordzeekanaal werd bereikt, opnieuw een brul ‘lek’ vanuit het peloton. Het werd behoorlijk eentonig want voor de 3e keer was het De Hagenees. Dit was het moment voor de daghopman om in te grijpen, hij zorgde ervoor dat de buitenband zorgvuldig werd nagekeken alvorens een nieuwe binnenband werd ingelegd. Cees belde intussen naar zijn vrouw om haar alvast de auto klaar te laten maken want het was zijn laatste band.
De 8 km langs het kanaal was het tempo zo hoog dat het peloton in tweeën dreigde te vallen. Richting Spaarndam ontstond een hergroepering en stond ‘de tandem’ niet toe dat anderen op kop kwamen.
EuroCross
Intussen kwam een andere Cees (De Oliebaron) Spruijt zich melden bij de hopman dat hij heel snel in Noordwijk moest zijn omdat hij zo snel mogelijk voor EuroCross naar Oostenrijk moest. Aldus werd het tempo nog meer opgeschroefd. Via Haarlem-Oost en Vijfhuizen reed de groep als een speer naar Cruquius. De meesten waren blij dat vlak voor Bennebroek opnieuw ‘lek’ werd geroepen en u geloofd het niet maar het was toch écht weer Cees de Hagenees. Nu moesten Cock (Roept U Maar) Jue en Herman (Gleuvenboy) Compier alles uit de kast halen om Mertens te kalmeren want het scheelde niets of zijn fiets lag in de Ringvaart. Ook dit euvel was snel verholpen en bereikte het peloton via Hillegom en Lisse, Piet Gijs waar linksaf werd geslagen langs de Leidsevaart richting Noordwijk. Ook hier brak het peloton in stukken omdat de 2 Ceezen en ‘de Tandem’ het bordje Noordwijk wilden veroveren.
Blauwe bordje Noordwijk
Ondanks de 4 lekke banden was het de Hagenees die het bordje pakte. In een strak tempo reed hij direct door naar huis. Later bleek dat hij ook nog op de fiets naar Sassenheim was gereden en precies op tijd de wedstrijd Ter Leede - Noordwijk (2-0) kon aanschouwen.
De penningmeester had onderweg laten weten dat na afloop nog een ‘bakkie met" kon worden genuttigd bij De Wels. Hiermee werd een enerverende februari ’09 maandtocht van 91,5 km afgesloten. Duidelijk was dat de thuisblijvers deze keer echt (weer) ongelijk hadden.

