Start
Op het jaarprogramma van de TFC stond voor zaterdag 25 juli de jaarlijkse klassieker Noordwijk – Den Helder – Noordwijk op het programma.
Om 07.00 uur precies klonk voor het 28 koppig peloton het startsein. Cees Spruijt (De Oliebaron) was de Daghopman en de volgwagen werd deze keer bemand door Paul Star (Grijze Opa) en Max v.d. Niet (De Peli). Op de tandem van stoker Willem van Klaveren ( De Nijdige) was Piet Augustinus (The Froq) de piloot. Met een dwarse zijwind, kracht 4, uit het westen werd rustig koers gezet naar Den Helder.
De route naar het noorden liep voornamelijk over de prachtige fietspaden door de duinen. Het bordje Zandvoort was voor de sterk rijdende Huug van Hal (De Croissant) Hij versloeg met maar even aanzetten Jan v.d. Zalm (De Mug) en Herman Compier (De Gleuvenvuller).
Deze “Peppie-en-Kokkie” van het peloton moesten trouwens nog even wakker worden. Via de boulevards van Zandvoort belandde het gezelschap in de Kennemerduinen. Gelukkig had men hier enige beschutting en konden de renners genieten van de rust en prachtige omgeving. Talrijke konijntjes schoten weg als het peloton naderde.
Ook kon de groep nog getuige zijn van een kleine kudde herten die zich heerlijk in het ochtend zonnetje tegen een duinhelling aan lag op te warmen. Ook deze fraaie beestjes namen geen risico en kozen snel het hazenpad toen de Zilveren Kruistrein langsreed.
Sluizen
Bij Duin en Kruidberg werd links afgeslagen over het nieuwe pad naar IJmuiden. Dit slingerde nieuwe stuk fietspad is een mooie aanvulling op het bestaande traject. Het bordje van IJmuiden was voor de nestor van de groep, Jaap Koemans (De Pé), niet omdat hij zo’n scherpe sprint had maar hij reed toevallig vooraan en was het pad bovendien te smal om trucs uit te halen.
Toen het peloton over de sluizen van IJmuiden trok werd vrolijk de oude smartlap “op de sluizen van IJmuiden heb ik jou voor het laatst gekust” luidt ten gehore gebracht. Vervolgens moest het grote complex van staalgigant Chorus worden gerond. De groten pijpen braakten allerlei vuiligheid uit waarvan de milieu boys duizelig van werden. Victor Salman (De Sal) verwonderde er zich over dat er in Wijk aan Zee nog toeristen kwamen.
Een econoom in de groep vroeg zich mijmerend af hoe het zou zijn als de pijpen helemaal geen rook meer zouden spuien, Het blauwe bordje van de “schaakstad” was voor Dickson Barnhoorn (De Obat) die Aad Wouters (De Pliesie) en Mart Stuy (de Rotonde) met een flitsende demarrage te vlug af was. Dit kwam echter ook omdat de laatste zich zat te vergapen aan een mooi nieuw verkeersplein.
Koffie
Na Wijk en Zee werden weer snel de duinen opgezocht en ging het tempo iets opgeschroefd. Egmond was het volgende doel want daar wachtte de koffie. Cock Jue (Roept-U-Maar) ging duin op de sprint aan met Hans Caspers ( De Kauwgom) en Dick van de Leeuwen (De Reiger). Toch pakte de penningmeester de drie punten vrij gemakkelijk. Hij was daarmee zo in zijn nopjes dat hij spontaan de hele groep koffie met gebak aanbod, uit de clubkas weliswaar.
Huiswaarts
Na de koffie keerden, Jan de Mug, Herman de Gleuvenvuller, Willem v.d. Hoeven (Ouwehand), Hans Pauëlsen (De Prikker) Jos Peschier (De Blusser) en Cock Roept-U-Maar, om allerlei vage redenen weer huiswaarts. De één had een verjaardag, de ander z’n fiets was stuk, weer een anders moest aan het werk, of gaan blussen of haring gaan schoonmaken. Dat ze de afstand echter te groot vonden of de Tour wilden gaan kijken werd niet gezegd. De 22 overgebleven fietsers gingen door de duinen op weg naar het schilderachtige Bergen. Piet de Froq had op de tandem plaats gemaakt voor Arie de Stip.
Na Bergen aan zee en Camperduin werd de lange zeedijk van de Hondsbosse Zeewering opgedraaid. Dit is altijd het sein voor de renners om de “gaskraan” helemaal open te zetten. Van Daghopman Cees de Oliebaron mocht een ieder zich uitleven. Na de staatsiefoto spoten ze allemaal weg. Met de harde wind iets schuin van achter werd op de zeezijde van de dijk hoge snelheden gehaald. Het record van 2007 (58 km p/u door Jaap de Pé) werd echter niet verbroken.
Eenmaal weer boven op de dijk en duinen keerde de rust weer snel terug in het peloton.
Nog nahijgend van de inspanningen werd er rustig koers gezet naar Petten. Daar was het Bart Postma (De Grijze ZK-er) die slim de drie punten pakte net voor Kees Mertens (De Hagenees) en Willem Ouwerkerk (De Ouwe). Callantsoog was onbetwist voor Cees v.d. Niet (De Spar) die nipt z’n mede koploper Cees de Oliebaron klopte. Dit noeste tweetal deed het meeste kopwerk terwijl de anderen zich maar à la Hans de Kapper verstopten. Huisduinen was voor Joop Zonderwijk (De Zwarte) die ook nog even liet zien dat hij er bijhoorde.
Aad de Kattukse Pliesie werd knap tweede en Piet de Froq pakte ook nog een puntje.
Lunch
Na 120 km was het in Den Helder tijd voor de lunch, nadat Huug de Croissant op sterke wijze, tegen de dijk oprijdend, het blauw van de Marinestad als eerste passeerde. In restaurant Lands End smaakten de soep en broodjes heerlijk, terwijl naar de binnenkomende - en vertrekkende veerboten naar Texel werd gekeken.
Na de voortreffelijke lunch ging het, na eerst nog een rondje langs de marinehavens, weer richting Noordwijk. Met de wind iets tegen liep de route tot Schoorldam langs het Noord-Hollandskanaal. Arie de Stip had weer plaats gemaakt voor zwager Piet de Froq om even in de volgwagen te kunnen gaan rusten. Om het blauw van Julianadorp werd fel gestreden door Haagse Kees en Cees de Spar. De laatste werd weer beloond voor het vele kopwerk en klopte de Hagenees.
Verder ging in zuidelijke richting schuin tegen de wind in. Schoorldam werd een prooi voor de tandem met Willem en Piet. Op de rechte stukken kon een hoge snelheid worden gehaald waar de anderen niet van terughadden. De tandemboys moesten met deze inspanning wel tol betalen, want daarna zaten ze alleen nog maar in staart van het peloton. Bergen Binnen was voor gastrijder Gert Cramer die z’n maat Kees met een banddikte versloeg.
Dit tweetal nam geen enkele risico en sprintte ook voor blauwe bordjes met een rode diagonale streep door de naam.
<klik op foto voor de vergroting>
Versnapering
In Egmond Binnen was het weer even tijd voor een versnapering, alvorens koers werd gezet naar Castricum. Op de tandem kon Willem weer tegen de rug van De Stip aan gaan kijken en ging De Froq solo rijden. Zo ging het weer meer in zuidelijke richting.
Met een van rechts komende westelijke wind en af en toe een lekker zonnetje werd de tocht vervolgd langs Castricum, Bakkum en Beverwijk. De blauwe bordjes waren achtereenvolgend voor De Spar, De Reiger en Hans Westgeest (De Fles). Gastrijder Dirk Vink pakte vrij gemakkelijk ieder keer de 2 punten.
Even later konden de renners weer even rust houden op de veerpont over het Noordzeekanaal. In een pittig tempo werden vervolgens de laatste 35 km genomen die nog scheidde van de finish. Victor de Sal groeide naar ongekende grote hoogte door samen met Cees de Oliebaron het kopwerk te doen. Op deze manier schaart hij zich nu al onder de kanshebbers voor de Pirang Trofee van 2010. Het blauw van Vogelenzang was dan ook hun deel.
Er werd zelfs om wat meer rust verzocht omdat de tandembemanning het moeilijk kreeg. De Zilk was gemakkelijk voor Zwarte Joop, die Dick de Reiger in een lange sprint klopte. Met het blauwe bord van Noordwijkerhout in de verte zette Bart Postma (De Grijze) bij de Ruigenhoek al in voor de sprint. De hele tocht had hij op dit moment zitten wachten.
Terwijl iedereen dacht dat de Grijze even vooruit wilde rijden om te plassen, raffelde hij de laatste kilometers in een moordend tempo af en pakte hij met 2 vingers boven z’n snor het blauw van z’n woonplaats. Hij maakte gelijk van de gelegenheid gebruik om zich bij Hopman Cees af te melden en huiswaarts te keren.
Het mooie blauw van Noordwijk werd op sublieme wijze gewonnen door Good Old Jaap de Pé. Vanaf Leeuwenhorst maande hij voor een ieder “hoogop” en sloop hij langs het peloton naar het mooiste bord van Nederland. Hij kon nog net op het nippertje Kassie Kauwgom voorblijven. Rustig uitbollend zochten de mannen vervolgens de Duinweg op.
Om 18.20 uur draaide het vermoeide peloton na 238 kilometers en met een gemiddelde van 26,1 het parkeerterrein op bij de Grashoekhal. Met slechts 1 lekke band, maar zonder valpartijen, kon men terugzien op een zware maar fantastische fietsdag. De renners bedankten Cees Spruijt voor de pittige maar fijne dag