TFC rijdt ‘Rondje Maasbruggen’

In de aanloop naar de maandtocht van augustus liet het weer zich niet van zijn beste kant zien. De dag ervóór spookte het nog het nog hevig; pas in de loop van de nacht werd het was rustiger. Dat was misschien de reden dat het aantal deelnemers voor de tocht van zaterdag 29 augustus wat tegenviel. Toch meldden zich om acht uur ’s morgens een vijftiental leden van de Toerfietsclub Zilveren Kruis Achmea bij de start aan de Duinweg. Onder hen Jaap van der Wiel en Willem van Klaveren, die de tandem bemanden. Ook het nieuwe lid Dirk Meeuwenoord was van de partij.

Op het programma stond een ‘Rondje Maasbruggen’, maar dat hield wel iets meer in dan een ritje Rotterdam heen en terug. Onder leiding van wegkapitein Cees Spruijt werd een prachtige route gereden die ruim 150 km zou bedragen.

Rotterdam

In een strak tempo vertrok het peloton richting Rotterdam. Vanaf Voorschoten volgden we de Vliet en voorbij Delft hielden we de Schie aan. Na het plaatsje Overschie reden we Rotterdam binnen en ging het richting Maas. Bij de Euromast moesten we van de fiets af om via de roltrappen de fietstunnel onder de Maas door te kunnen bereiken. Voor een aantal van ons was dit de eerste keer! We bleven niet lang op de Zuidoever, want over de ‘Kop van Zuid’ reden we de Erasmusbrug over om langs de Maasboulevard naar de eerste en enige ‘klim’ van de dag, de Van Brienenoordbrug, te rijden. Die is net lang genoeg om je door je eerste adem heen te helpen. Toch bleef de groep intact.

Kinderdijk

Daarna was het uitrijden richting Ridderkerk, waar we opnieuw van de fiets moesten; deze keer om de waterbus naar Kinderdijk te nemen. Daar loopt een schitterend fietspad tussen de ‘Molens van Kinderdijk’ door. Ook dit was voor enkelen van ons de eerste keer dat ze deze toeristische trekpleister van nabij zagen. Het gebied van de Alblasserwaard is een prachtig voorbeeld van het Hollandse polderlandschap. Met de wind in de rug werd in hoog tempo door het fraaie polderland koers gezet richting Lekdijk. Na Groot Ammers zagen we aan de andere kant van de rivier Schoonoven al naderen. Na de overtocht per veerpont was het tijd voor de lunch. We hadden inmiddels al 90 km onder de wielen.

Tot dusver was de tocht, op één lekke band na, zonder bijzonderheden verlopen. Dat werd na de middag wel even anders. We volgden het riviertje de Vlist richting Gouda. Een prachtig pad, maar je moet uiterst geconcentreerd rijden om niet door plotselinge tegenliggers te worden verrast. Een mooi voorbeeld van stuurmanskunst liet Victor Salman zien. Op de kop van het peloton werd hij in moeilijkheden gebracht door een andere weggebruiker, maar door een landweg in te sturen voorkwam hij erger. Dat hij als oud-bestuurder daarin de nodige ervaring heeft ligt voor de hand, maar uit het feit dat hij daarbij genoodzaakt was linksaf te slaan mogen verder geen politieke conclusies worden getrokken.

Slagveld

Ook op het pad bij de Reeuwijkse Plassen was het opletten geblazen. De groep kwam helemaal tot stilstand toen we tussen de kramen belandden van een feestterrein. Daarna was het hergroeperen voor het lastigste stuk van de dag: schuin tegen de wind in via Waddinxveen en Hazerswoude naar Leiden. Bij enkelen was het beste er inmiddels vanaf.

Op ruim 10 km voor de finish was er nieuw ongemak: door mechanische pech viel de tandem stil. Alleen de achterste man kon nog kracht op de pedalen uitoefenen. De mensen die nog iets ‘over’ hadden offerden zich op om de tandemrijders een duwtje in de rug te geven.

Zo reden we iets na drieën Noordwijk binnen. Op de teller: 152 km. Bedankt Cees voor de leiding en we besluiten graag en vol overtuiging met de regelmatig te horen opmerking: de thuisblijvers hadden beslist ongelijk!