2009 - Meerdaagse
De Noordwijkse Toerfietsclub Zilveren Kruis Achmea maakte afgelopen week een feestronde door Nederland. Deze tocht stond in teken van het feit dat 25 jaar geleden Gerard Duijndam de eerste Stiptoer door Nederland organiseerde.
Nu 25 jaar later en het feit dat, de bekendste kroeg van Noordwijk en Nederland , De Stip onlangs ophield met te bestaan, was voor hem de reden op opnieuw een Rondje Nederland op stapel te zetten.
Woensdag, 10 juni Noordwijk - Enkhuizen
Na ontvangst met koffie en gebak bij de hoofdsponsor Zilveren Kruis aan de v.d.Mortelstraat, werd het peloton van 20 man weggeschoten door één van de directieleden. Enkhuizen van het doel. “Good old Jaap’’ Koemans (De Pé) had de eer om in het groen te vertrekken vanwege het behalen van het puntenklassement in 2008. De tandem werd bemand door Willem van Klaveren (stoker) en Arie Duijndam (stuurman).
Eerst werd er nog een rondje Noordwijk gereden alvorens het peloton de duinen indook op weg naar Zandvoort. De volgwagen, werd als vanouds bemand door Rudoph A. Schippper (Spiderman) en Lou Buijsman (The Offshoreman). Het prachtige weer was een aangename en welkome deelnemer aan deze jubileumtocht. Voor de TFC was dit inmiddels alweer de 20e editie die van start ging. De bekende Stiptoer en de Meerdaagse tochten van de TFC zijn een aantal jaren geleden samengevoegd. Door de werkelijk schitterende Kennemerduinen ging het naar IJmuiden waar het Noordzeekanaal werd overgestoken.
Nu waren de leuke plaatsjes Bakkum, Uitgeest, Castricum en Egmond aan de beurt. De renners genoten zichtbaar van de mooie omgeving en het heerlijke zonnetje. In het centrum van Alkmaar was het na 73 kilometer tijd voor de lunch. Na de ravitaillering werd er koers gezet naar Enkhuizen. Onderweg passeerden de renners allerlei schilderachtige dorpjes zoals Schermerhoorn, De Rijp, Avenhorn en Schardam alvorens op de Zuiderzeedijk te belandden.
Door de prachtige voormalige Zuiderzeestad Hoorn was het tempo even rustig en werd er genoten van de oude VOC huizen. In tussen had Jaap de Pé zijn groene trui met veel flair verdedigd. Om ieder blauw plaatsnaam bordje werd immers hevig gestreden. Door de West Friese streek ging het verder naar Enkhuizen. Daar was na 137 km de finish van de eerste etappe. Voldaan en tevreden lieten de Noordwijkers de biertjes zich smaken die waren aangeboden door sponsors Kraska Salami en De Kleine Stip Beheer BV.
Donderdag 2e Etappe Enkhuizen – Deventer
Na een goede nachtrust stond het peloton klaar voor de 2e etappe die naar de bekende koekstad Deventer zou gaan. Vanwege de gestaag neervallende regen werd de start een half uurtje uitgesteld. Toch werd er om 10 uur voor het ‘Départ’ gefloten door de Spiderman. Met nog een beetje gespetter werden “de paardjes ” bestegen en ging het op weg naar Lelystad. Willem van Klaveren had nu Piet Augustinus als stuurman op z’n tandem.
Eerst diende wel de 32 km lange IJsselmeerdijk of Houtribdijk genomen te worden. Met een heerlijk windje in de rug was dit echter geen probleem, temeer daar ook de regen was gestopt. Jaap Koemans in de fraaie groen trui kon zich rustig houden, omdat er voorlopig geen bordje te bekennen was. Halverwege de dijk ging de kreet “lek” door het peloton. Huug van Hal (De Croissant) meldde een lekke voorband.
Snel werd dit euvel verholpen en kwam Lelystad al gauw in zicht. Diverse renners werden onrustig vanwege het naderende blauw van Lelystad. Kees Mertens (De Haagse Petakkie) was de rapste. Jaap de Pé vond het prima.
Dwars door de Flevopolder werd koers gezet richting De Ketelbrug bij Urk. Het voormalige eilandje Schokland in de Noord-Oostpolder was het volgende doel. De renners hadden volop tijd om van de prachtige omgeving te genieten want er waren in geen velden wegen blauwe bordjes te ontdekken. Na een uiterst onvriendelijk ontvangst van de plaatselijke havenmeester werd de lunch genoten in het havenrestaurant.
Direct na de soep en broodjes werd het fraaie Kampereiland opgezocht en via mooie domineesstad Kampen ging het langs de IJssel naar Zwolle. De mooie IJsselvallei was een genot om doorheen te fietsen, de diverse fietssluisjes ten spijt. Toch pakten de donkere wolken zich samen en meldde het hemelwater zich opnieuw. Na enige minuten in Wijhe geschuild te hebben werd Deventer opgezocht. Na 153 km werd er bij Hotel Royal gefinisht.
De Haagse Petakkie had de meeste sprintjes gewonnen en legde zo beslag op de premies en mocht hij de groene trui in ontvangst nemen. Jan v.d. Zalm (De Mug), Herman Compier (De Gleuvenvuller) en Jan Barnhoorn (De Hereboer) waren inmiddels ook per auto uit Noordwijk gearriveerd en verwelkomde het peloton op de hun bekende humoristische wijze. Ondanks dat de kermis voor de deur van het hotel stond smaakten de biertjes prima.
Vrijdag 3e etappe Deventer – Tiel
Het late rumoerige lawaai van de kermis had er gelukkig niet voor gezorgd dat de renners hun nachtrust moesten missen. Om precies 10 uur werd er voor het Départ gefloten. Op de tandem was nu Gerard Duijndam de stuurman. Dat heeft Willem van Klaveren geweten. Om ieder blauw bordje werd meegestreden. De kwaliteiten van Willem werden danig op de proef gesteld. Zijn vroegere conditie als atleet kwam gelukkig nu goed van pas en kon hij ondanks de inspanningen volop genieten.
Direct na de start werd de IJsseldijk weer opgezocht en ging het in zuidelijke richting . Zutphen was het doel. Door het prachtige monumentale centrum van dit leuke stadje was het tempo even rustig. Toen was het kleinste stadje van Nederland aan de beurt. Na twee keer met een veerpontje te IJssel te hebben gekruist werd in Bronckhorst gestopt voor de koffie. Na bij Doesburg weer de IJssel te zijn overgestoken werden de contouren zichtbaar van de Posbank.
Deze bij veel wielrenners gevreesde bult stond op het programma. In een langgerekt blauw lint werd de puist genomen. De tandem ging voorop in de strijd. Gerard de Stip geselde met maat Willem het peloton. Naar adem snakkend kwam iedereen toch boven en werd er gegroepeerd. Helaas moest de volgwagen verstek laten gaan omdat de Spiderman het spoor even bijster was. De afzink naar Rozendaal werd ingezet. Via Oosterbeek en Doorwerth ging het verder in westelijke richting. In Heelsum werd gestopt om van heerlijke Pannekoeken te genieten. Na de lunch werd de Nederrijn opgezocht het ging het langs de rivier naar Wageningen en Rhenen. De Grebbeberg was de volgende scherprechter. Weer was de tandem de gangmaker.
Na Rhenen, Elst en Amerongen moest er weer een veerpont genomen worden om de eindbestemming in Tiel in kunnen bereiken. Het blauw van Eck en Wiel was voor de grote Cees Spruijt (De Oliebaron). Langs de vele fruitbomen, de kersen werden al geplukt, ging voorspoedig op Tiel aan. Daar was Herman de Gleuvenvuller de rapste en pakte de 5 punten. De meeste punten waren echter door de tandem verzameld hetgeen betekende dat het groen na 130 pittige kilometers voor de stoker was. Willem was tevreden, wie had dat ooit kunnen denken ! De derde etappe kenmerkte zich door de fraaie omgeving die van alles had geboden, van prachtige riviervalleien tot de bosrijke hellingen van het Geldersch Landschap.
Zaterdag 4e etappe Tiel – Noordwijk
De laatste etappe startte met een heerlijk zonnetje en een flauw windje, ingrediënten waar een toerfietser altijd van droomt. Op de tandem, met Willem van Klaveren in de groen trui, was Arie Duijndam (De Grote Stip) weer de stuurman.
Bij Wijk bij Duurstede werd weer eens een veerpontje genomen voordat via Langbroek er koers gezet werd via Langbroek naar Zeist. Langs het werkelijk prachtige Rondje om de Domstad belandde het peloton in het park van Nieuwegein. Vanwege werkzaamheden hield het fietspad daar plots op en moest daar een, door een container geblokkeerd, bruggetje genomen worden. Grote hilariteit alom toen bleek dat Cock Jue (Roept-u-maar) niet zo’n behendige klimmer was.
Over prachtige fietspaden slingerde de route zich verder door het mooie rustige landschap. In Hamelen werd er gestopt voor de laatste lunch. Langs de Oude Rijn ging het vervolgens verder in westelijke richting. Omdat het zo voorspoedig ging werd er door de koersleiding nog een lusje ingelast. Na achtereenvolgens Woerden, Bodegraven, Boskoop, Hazerswoude, Zoeterwoude kwam het peloton weer in bekendere omgeving. Leiden, Valkenburg en Katwijk waren de laatste plaatsen die werden aangedaan en ging men zich opmaken voor de eindsprint door de duinen naar Noordwijk.
Het was de tandem die de eer mocht opstrijken. Daarbij moet wel worden opgemerkt, dat het peloton zich niet al te druk meer maakte. Op de Noordwijkse Astrid Boulevard werden de ruggen gerecht en maakte men zich op voor de finish bij De Rosser (voormalig café ‘De Stip). De in grote getale opgekomen familieleden en vrienden waren een prettig ontvangst comité.
Na 135 prachtige kilometers kwam er ook aan de laatste etappe een einde. Het organisatie comité, Cock Jue en Gerard Duijndam, konden terugzien op een meer dan geslaagde Vierdaagse. De 555 kilometers door een prachtig stuk Nederland waren een pure reclame voor het fietstoerisme. Met slechts 3 lekke banden en zonder valpartijen waren alle deelnemers het er unaniem over eens “de thuisblijvers” hadden weer ongelijk.
De Meerdaagse 2009 werd o.a. mede mogelijk gemaakt door de sponsors Zilveren Kruis Achmea, Kraska Salami, Kleine Stip Beheer en Restaurant De Klucht.