Geslaagde najaarstocht TFC

Het zou een tocht worden van ongeveer 125 km rond de Zuid-Hollandse plassen. Dat was bekend. Maar van de verdere details was alleen de wegkapitein van deze najaarsrit, Dick van Leeuwen, op de hoogte. Hij bleek voor een zeer verrassend parcours te hebben gekozen.

Er waren 27 deelnemers afgekomen op de tocht van afgelopen zaterdag. Er zou om 9 uur vanaf de Grashoekhal worden vertrokken, maar dat werd iets later omdat we al bij de start werden verrast door een lekke band. Dat was eigenlijk het enige dat al aan het najaar deed denken, de grotere kans op lekke banden; het werden er in totaal vier. Want verder werd het een schitterende fietsdag.

Het eerste gedeelte was allemaal bekend terrein: Sassenheim, de weg langs de Ringvaart, Aalsmeerderbrug. Dit stuk maakt deel uit van menig trainingsritje. Maar daarna bracht Dick ons op weggetjes die menigeen nooit eerder had gereden.

Langs de noordkant van de Westeinderplas, via buurtschap Vrouwentroost, kwamen we uit bij De Kwakel. Daarna maakten we bij Uithoorn een ongebruikelijke slinger die ons bracht aan de oostkant van de Amstel en vervolgens aan de noordkant van de Kromme Mijdrecht. We rijden wel vaker in dit gebied, maar nooit aan deze kant van het water. Het leverde nieuwe vergezichten op in het Hollandse polderlandschap. Zo hoorden we vanuit het peloton de opmerking: ‘Het is hier ook mooi!’ Wel was het opletten geblazen, want de dijkweggetjes zijn smal en met zo’n grote groep moet iedere tegenligger serieus worden genomen. Bovendien hadden we in dit gedeelte de wind tegen en moest er flink worden gewerkt.

De koffiepauze, die na 50 km was gepland, kwam dus als een welkome onderbreking. In het plaatsje Noorden, niet ver van Nieuwkoop, had Dick een prima adresje ontdekt: de Noordhoek, waar we genoten van de koffie met eigengebakken appelpunten.

Daarna vervolgden we de toertocht door het gebied van vaarten, plassen en weilanden. Het werd een interessante test van ieders kennis van de eigen provincie. Ga maar na: het pad dwars door de Nieuwkoopse plassen naar natuurgebied de Meie, de polderweg naar Zegveld, bij Woerden het slingerende fietspad langs de oude Rijn naar Nieuwerbrug, en via Driebruggen naar de Reeuwijkse Plassen bij Gouda. Hollandser kan bijna niet.

Intussen was het tempo van het peloton bepaald niet teruggelopen. Achterin moest flink worden doorgeharkt om de aansluiting niet te verliezen. Een enkeling verzuchtte zelfs: ‘Ik heb het gehad.’ Maar een bemoedigend woord en een paar druivensuikertjes waren voldoende om de groep bijeen te houden. Bovendien zorgde een paar goedgekozen momenten om lek te rijden voor een extra rustpauze.

Bij Reeuwijkbrug staken we door naar het plaatsje Tempel (ooit van gehoord?) en kwamen zo uit in het kwekersgebied rond Boskoop. Daarmee naderden we de 100 km-grens en ook weer wat bekender terrein: Hazerswoude, Zoeterwoude, Leiden, Katwijk. Na vijf uur in het zadel waren we blij de Noordwijkse kerktorens weer te zien. Er werd niet meer echt gespurt om als eerste het dorp binnen te rijden. Het was een mooie rit geweest en dus werd het bekende cliché weer eens van stal gehaald: de thuisblijvers hadden ongelijk!