2010.06.12 MD

Geslaagde Meerdaagse fietstoer van TFC Zilveren Kruis

Net zoals voorgaande jaren stond er bij de TFC ook in 2010 een meerdaagse fietstoer op het programma. Omdat in 2009 het rondje Noord-Nederland is gefietst was dit jaar Zuid-Nederland aan de beurt. In 4 etappes moest dit te doen zijn.

Start
Het départ op woensdag 9 juni was gepland ten huize van Willem van Klaveren, die ook in het organisatiecomité zat.

Omdat de belangstelling dit jaar wat tegenviel, slechts 13 leden hadden zich aangemeld onder wie Alpe duZes bedwinger Gerard Duijndam, kon Maria van Klaveren maar een klein pelotonnetje wegblazen. Hiervoor had zij een onvervalste oude badmantoeter van het vroegere Zeebad van de zolder gehaald.

1e etappe naar Rosmalen

Direct na het stemmen, klonk om 09.15 uur de toeter en gingen de mannen op pad. De volgwagen van restaurant De Klucht werd ook dit jaar weer bestuurd door de voormalige off shore captain Lou Buijsman.

De groene trui zat om de schouders van de winnaar van vorig jaar Willem van Klaveren.

In een rustig maar vlot tempo werd er via Leiden koers gezet naar Hazerswoude en Boskoop.

De strijd om de blauwe plaatsnaambordjes ging hoofdzakelijk door Aad Wouters en Jaap van de Wiel. Na Boskoop was Reewijk aan de beurt en later Gouda.

De weersomstandigheden toonden een flauw miezerregentje. Een enkeling mengde zich in de strijd maar de meeste punten kwam toch bij Aad en Jaap terecht.

Na Haastrecht ging de route langs het altijd prachtige riviertje De Vlist. In Schoonhoven werd met het veerpont de Lek overgestoken en werd er koers gezet naar Meerkerk, waar na 80 km de soep en broodjes wachtten.

Na de lunch was het inmiddels droog geworden en ging het verder in zuid oostelijke richting. De route ging via de leuke plaatsjes in de Betuwe zoals Leerdam en Heukelum. Bij Vuren werd de Waal overgestoken en kwam men in de Bommelerwaard. Daar ging de tocht door Gameren, Ammerzoden en werd er bij Hedel de laatste grote rivier de Maas “gepakt”. Na Empel kwam Rosmalen in zicht waar na 135 km de finish was.

De groene trui kwam in handen van Jaap v.d. Wiel (De Dunne) die met een kleine punten voorsprong Aad Wouters (De Kattukse Pliesie) had geklopt. Op het terras van het hotel werden de heerlijke haringen en primeurtjes van Willem v.d. Hoeven (P&P) genuttigd. De renners konden hun  genoegen niet op. Na de inspanningen een heerlijk koud pilsje en een voortreffelijke Hollandse Nieuwe! Het kon slechter.

2e etappe naar Born

Na een heerlijke nachtrust gaf toerbaas Lou Buijsman om 09.00 uur het sein voor het départ voor de 2e etappe. Via oostelijk Brabant ging het richting zuid Limburg. Na Berlicum regen de volgende plaatsjes zich aaneen. Schijndel, St Oedenrode, Breugel, Nuenen en Mierlo. Eindhoven liet men rechts liggen en nadat de A67 was overgestoken belandde het peloton in het gebied van de Stabrechtse heide. Een werkelijk prachtig stukje Nederland. Na de gebruikelijke groepsfoto in het natuurpark waren er vreemde  geluidjes te horen. Na enige onderzoek en verwijten over een weer kwam men tot de conclusie dat het de magen waren van de renners. In Someren Heide was het daarom tijd voor de uitsmijters. Direct na de overvloedige lunch was het dorpje Ospel aan de beurt. Zo langzamerhand kwam men in de buurt van de Maas en was het plaatsje Grathem hier getuige van. Aad Wouters was steeds in een hevige strijd gewikkeld met Jaap de Dunne en Cees Spruijt (De Oliebaron) om de blauwe bordjes.

In het witte stadje Thorn was het tijd voor een colaatje. Na de dorstlesser, het was immers heerlijk fietsweer, ging het verder in zuidelijke richting langs de Maas.

Via Kessenich kwam men al in België terecht. In Maaseik werd de grens alweer overschreden en ging het via  Roosteren op Born aan. Na enig zoeken kwam men toch uiteindelijk in het hotel aan. Na 143 km was men toe aan een verfrissing. De etappe werd nog even doorgenomen onder het genot van een biertje. Jammer dat de haringen al op waren. Vanwege het behaalde aantal punten ging de groene trui over in handen van Aad de Pliesie. Het geel bleef stucvast in handen de nijdige Willem van Klaveren. Hij gaf geen krimp. Voortdurend zijn piloten op de tandem aansporend eindigde hij gemakkelijk steeds bij de eerste vijf.

3e etappe naar Breda

Merkbaar uitgerust (de organisatie had voor hotels buiten het centrum gekozen zodat er niet gestapt kon worden) lieten de renners zich weer wegschieten door captain Buijsman. Na weer even langs de Maas te hebben gefietst reed men bij Maaseik België weer binnen op zoek naar de Zuid Willemsvaart. Via Neeroeteren, Neerhoven, Tongerlo, Bree, Bocholt, Sint Huibrechts-Lille en Neerpelt ging de route heerlijk langs het kanaal. Bij de kanalen splitsing was de tandem even zoek, maar al snel vond de hereniging weer plaats. Nu ging het verder langs het kanaal van Bocholt naar Herentals.

Bij Lommel was het uit met de pret en verliet het peloton het kanaal om Brabant binnen te rijden. Het peloton werd hier opgewacht door Lou Buijsman. Hij kende alle smokkelpaadjes en weggetjes nog. Hij was immers hier geboren. Nu was de geboorteplaats van de Buijs, Bergeijk aan de beurt. Cees de Oliebaron pakte hier de drie punten. Op de weg naar Eersel werd halt gehouden voor de lunch. Heerlijk zittend in het zonnetje kon men genieten van de pauze. Graag hadden de mannen een biertje genomen, maar dat kon nog even niet.

Na de pauze moesten de mannen weer op de paardjes en trok men verder Brabant in. Langs allerlei leuke plaatsjes zoals, Duizel, Hapert, Bladel, Hulsel, Lage Mierde belandde men toch weer even in België. Bij Groot Bedaf werd er weer afscheid genomen van het Belgenland. Daar werd het peloton opgewacht door penningmeester Cock Jue, die ’s morgens al uit Noordwijk was vertrokken om zich bij de groep te voegen. Of het toeval was of niet, maar er werd direct 3 x lek gereden.! Eerlijkheidshalve moet wel worden vermeld, dat het wegdek ter plaatse erg slecht was (geen asfalt).

Na Alphen en de bossen van Chaam ging het onder A58 door op weg naar Bavel. Daar ging het over de A27 heen en kon men zich opmaken voor het bordje van Breda. Dit werd overtuigend gewonnen door Piet Augustinus (The Frog). Na 144 km liet men zich de biertjes, aangeboden door de Kleine Stip Beheer, goed smaken. Na het proosten werd de groene trui aan The Frog uitgereikt. Hij had dit ook verdiend vanwege het feit dat hij al 2 dagen het kopwerk had gedaan.

4e etappe naar Noordwijk

|lak voor de start voegde Eurcrosser Roland Vogelzang zich bij de groep om de laatste etappe  naar Noordwijk mee te fietsen. Na de start ging de tocht langs Terheijden, Wagenberg, Hooge en Lage Zwaluwe. In het pittoreske havenplaatsje Willemstad werd er even gestopt voor een heerlijk bakkie koffie alvorens de oversteek over het Hollands Diep te maken. Na Zuid Beijerland en Piershil werd het veerpontje genomen  over de Spui. Direct daarna ging de tocht verder door een prachtig natuurgebied waar de renners zichtbaar van genoten. Na Zuidland, Abbenbroek, Zwartewaal en Heenvliet kwam langzamerhand de skyline van de gigantische Maasvlakte in zicht.

Voor het veerpont over de Nieuwe Waterweg werd halt gehouden voor de lunch. Hier werd het peloton opgewacht door nog een viertal leden. Dickson Barnhoorn (De Cowboy), Joop Zonderwijk (De Zwarte), Hans Caspers (Kauwgom) en Arjan Duijndam (Kleine Stip) waren uit Noordwijk zuidwaarts getogen om de mannen tegemoet te rijden. De laatste was in Scheveningen nog lelijk te val gekomen en had een paar flinke schaafwonden opgelopen.

Na de pauze ging het inmiddels 19 man sterke peloton na de overtocht, via Maassluis het fraaie Maasland, Schipluiden, Den Hoorn, Delft en Voorschoten richting de kust. Onder een heerlijk zonnetje en met een lekker tempo was het good old Jaap Koemans die (weer) als eerste het bordje Noordwijk passeerde. Na 141 prachtige kilometers werd het peloton bij De Wels opgewacht door vrouwen, oma’s en kleinkinderen.

Met slechts 3 lekke banden en geen valpartijen kon men terugzien op een fantastische meerdaagse.