Januari '09 - Maandtocht

Start
Onder het wakende oog van clubsecretaris Piet Augustinus zette klokslag half tien het peloton van 15 man en 14 fietsen zich in beweging. Dat klopt niet, zou u als oplettende lezer denken, maar bij de toerclub TFC is bijna altijd een tandem van de partij, met als vaste passagier Willem van Klaveren en dit keer met gastrijder Jaap van der Wiel (De Dunne)

De eerste kilometers werd nog voorzichtig gereden vanwege de winterse omstandigheden op de weg. Ditmaal waren de wegen in Noordwijk voortreffelijk gestrooid door de mannen van de Losplaatsweg zodat iedereen gelukkig op de fiets kon blijven! Om gevaarlijke situaties vanwege het gladde parcours te voorkomen had de toercommissie wel besloten tot nader order niet om de plaatsnaambordjes te laten sprinten.

Weipoort
Via het Jaagpad in Rijnsburg langs de Oude Rijn, de wijk Stevenshof en de Lammenschansbrug over de Vliet werd koers gezet naar Zoeterwoude-Dorp. Nadat de schilderachtige Weipoort - volgens Pieter Duijndam (De Moonshine) was hij hier nog nooit geweest - achter de wielen was gelaten werd de koers door de directie vrijgegeven. Het was de sluwe Dirk Hazenoot (De Dank) die na een flitsende demarrage het bordje Benthuizen als eerste passeerde. Net zoals de meeste supersprinters in de Tour de France dat doen met een ritzege op zak en met de bergen in zicht, kneep Dirk in de remmen en keerde breed lachend meteen om naar huis.

Harde wind
Het peloton vervolgde de weg richting Bleiswijk, parallel langs de HSL (nog steeds geen TGV te zien!). Hier dreigde het peloton in stukken uiteen te vallen door de stormachtige wind op kop. Gemakkelijk fietsend liet marathonschaatser Jan Barnhoorn (De Hereboer) op kop van het peloton zien, dat hij klaar is voor een Elfstedentocht. Opvallend was het te zien dat de nestor van groep, Jaap Koemans, (De Poerél) zich gemakkelijk in de voorste gelederen wist te handhaven en terloops nog opmerkte dat er niks aan de hand was!

Het bordje Bleiswijk was voor Jos Peschier (De Commandant). Niet door sluw een wiel te kiezen en dan weg te muizen, maar door pure snelheid. Zijn carriere als brandweerman, waarbij een snelle uitruk heel gewoon is, zal hier wel iets mee te maken hebben.

Met Nootdorp (de plaats heet wel dorp maar het is meer een stad geworden) in het vizier werden de omstandigheden steeds vriendelijker. De wind in de rug met een heerlijk zonnetje deed zowaar al een beetje aan het voorjaar denken. Het bordje Nootdorp was voor de hermandad Aad Wouters (Aadje Pliesie) na een gewonnen sprintduel met Hans Caspers (De Kauwgom) en Willem van der Hoeven. Aad moest dat wel met een geweldige inzinking bekopen, waardoor de ploegmaten hem de gehele terugweg uit de wind moesten houden.

Vlietlanden
De koers werd vervolgd door de Grote Polder richting Stompwijk waarna de A4 werd overgestoken richting het natuurgebied De Vlietlanden. Het bordje Stompwijk was voor  Joop Zonderwijk (De Zwarte). De oplettende Joop was het peloton bijtijds ontvlucht omdat hij wist waar het bord stond. Later gaf hij toe dat hij in zijn werkzame leven voor bouwbedrijf Alkemade vlakbij het plaatsnaambord al eens een klus had gehad.

De Horsten
Met toestemming van het Koninklijk Huis vervolgde het peloton de koers door landgoed De Horsten (de familie van Oranje stond bij de achteringang van hun woning De Eikenhorst enthousiast aan te moedigen). Het bordje Wassenaar zou natuurlijk voor Dick van Leeuwen (De Reiger) moeten zijn, omdat in dat dorp zijn wieg stond, maar toch passeerde Cees Spruijt (De Oliebaron) als eerste het bord. Dat bleek puur toeval omdat Cees toevallig iets vooruit reed om naar zijn zeggen een bijzondere zangvogel te spotten in de Wassenaarse bossen. Zoals bekend heeft de Baron een ruime ervaring op het gebied van het houden van zangvogels thuis in zijn schuur. 

Nadat het peloton langs de Wassenaarse molen “de Windlust” was geleid (de kreet ”wat een mooie môle” was hoorbaar) werd koers gezet naar Katwijk. Hoe meer de contouren van deze gemeente zichtbaar werden des te meer de sportieve rivaliteit tussen Katwijk en Noordwijk merkbaar werd omdat niemand echt geïnteresseerd was in een sprint voor  het naambordje van Katwijk. Het was Hans Westgeest (De Fles) die te laat in de remmen kneep en het bordje Katwijk gedwongen op zijn conto kreeg bijgeschreven.

Finish
Het laatste en meest belangrijke bord van Noordwijk was voor het tandem Jaap van der Wiel/Willem van Klaveren. Dit koppel had duidelijk de langste adem bij de eindsprint. Op de meet werd Huug van Hal gedecideerd geklopt.

Gesteund door een beresterke Willem van Klaveren liet Jaap de Dunne zien, dat hij niet voor niets in de zomer van vorig jaar op één dag zeven maal de Alpe d’Huez (de Hollandse berg uit de Tour de France) heeft beklommen als sponsortocht ten bate van de Kankerstichting  

Zonder valpartijen en technische mankementen streken nog een aantal leden moe maar voldaan van de 83 fietskilometers neer op het terras van De Stip aan de Grent. In het zonnetje gezeten werd, onder het genot van een kop erwtensoep, nog even nagepraat en gespeculeerd wat de volgende maandtocht in petto zal hebben.