Noordwijk – Praag, september 2006

Als vervolg op onze tocht naar Portugal vorig jaar, hadden we ons met een kleine groep TFC-fietsers dit jaar een fietstocht naar Praag ten doel gesteld. De afstand van ruim 1.000 km moest te doen zijn in acht fietsdagen. Daarna nog een dagje om de stad Praag te bekijken en een dag voor de terugreis in de volgbus. In tien dagen dus uit en thuis, zo hadden we ons dat voorgesteld.

Deelnemers
Tot op het laatst bleef echter onzeker of de reis wel doorgang kon vinden. Eerst moest een van de deelnemers om gezondheidsredenen afhaken. Daar kwam nog bij dat onze vaste begeleider zich, door omstandigheden, niet kon vrijmaken. Desondanks besloten de resterende vijf: Arie en Gerard Duijndam, Piet Augustinus, Wim Ouwerkerk en Jan van der Zalm om toch door te zetten. We spraken af dat de volgwagen bij toerbeurt door een van ons zou worden bestuurd.

Vertrek
Op vrijdag 8 september jl. was het zover. ’s Morgens om negen uur vertrokken we, vergezeld door een zestal clubleden die tot aan Bilderdam met ons meefietsten. Daarna waren we aan onszelf overgeleverd.

De uitgestippelde route was, althans wat het eerste gedeelte betreft, gebaseerd op het deze zomer uitgekomen boekje ‘Fietsen naar Praag’. Dat heeft als ondertitel: ‘Onbekommerd via bewegwijzerde fietsroutes naar Tsjechië’. Dat bleek in de praktijk toch iets anders te liggen. Het werd beslist geen eenvoudige opgave. We hebben soms flink moeten afzien.

De route
Weliswaar liet het weer zich de hele reis van zijn goede kant zien, maar de route voerde nogal eens over onverharde paden. De kiezels en keien waren een aanslag op de racefietsen en zelf vonden we het ook niet altijd een pretje.

Ook de kwaliteit van de verdere wegen liet nogal eens te wensen over. Veel gaten en bulten in het wegdek, en daarbij veel hinderlijk (en soms gevaarlijk) vrachtverkeer. De route liep voor een deel langs riviertjes, maar dat betekende niet dat er niet geklommen hoefde te worden. We hebben heel wat klimkilometers moeten maken. Ook het kleinste verzet hebben we soms hard nodig gehad. En tenslotte hadden we de hele reis tegenwind. Kortom, we konden er tegenaan

Genieten
Toch hebben we vooral genoten. Het werd een onvergetelijke tocht die we geen van allen hadden willen missen. De zon heeft ons tien dagen niet in de steek gelaten, het landschap was prachtig, we passeerden veel leuke plaatsjes en we hadden een prachtig reisdoel tot slot.

We hebben in tien dagen veel meegemaakt. Teveel om in een beknopt verslag als dit te vertellen.

Het vertrek was op zich al een feest. Veel vrienden en bekenden waren aanwezig om ons uit te zwaaien. We mochten zelfs nog een financiële bijdrage ontvangen om ons door moeilijke momenten heen te loodsen. Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. Bedankt Huug!

Duitsland
In Duitsland liep de route vooral door een aantal rivierdalen. Dat betrof de riviertjes: de Lippe, de Diemel en de Werra. Bij de Lippe volgden we de bekende Römerroute, die loopt langs de noordgrens van het oude Romeinse Rijk. De Werra loopt door het hart van Duitsland, het gebied van de mooie vakwerkhuizen.

Schitterende voorbeelden daarvan vind je in plaatsjes als Allendorf, een stadje als een ansichtkaart. Je vindt in die streek veel historische en bezienswaardige steden. Zoals Eisenach, de stad die is verbonden met Luther, Bach en Goethe.

Maar ja, voor sportieve fietsers staan culturele zaken niet altijd hoog op het lijstje… Daarna kwamen we in de deelstaat Thüringen, in het grensgebied van het vroegere Oost-Duitsland. Daar was nog wel het nodige van te merken, al was het alleen al de laatst overgebleven Trabantjes. Er was wel veel bouwactiviteit.

Schade und Unfall
Zoals gezegd werd het materiaal flink op de proef gesteld. De schade bleef uiteindelijk beperkt tot een gescheurde velg, een kapotte buitenband en een aantal lekke banden. Valpartijen bleven ons gelukkig bespaard.

Wel waren we getuige van een ongeval waarbij een oudere man (83!) op een racefiets wat onvoorzichtig overstak en werd aangereden door een motor. Zo te zien had de man zijn enkel gebroken, maar het had veel erger kunnen aflopen.

Een andere ontmoeting betrof die met een Nederlands stel, dat aan een fietstocht door Europa van een half jaar bezig was. Onze onderneming viel daarbij in het niet. Het kan dus altijd nog ‘erger’.

Tjechië
Bij Klingenthal staken we de grens met Tsjechië over. Onze eerste overnachtingplaats daar was Karlovy Vary, het voormalige kuuroord Karlsbad. De hotels in Nederland, Duitsland en Tsjechië, die door Gerard met zorg waren uitgekozen, waren allemaal van prima kwaliteit. Niet alleen was de nachtrust gegarandeerd, maar ook de inwendige mens werd steeds uitstekend verzorgd. Na de reis gaf de persoonsweegschaal ook duidelijk aan dat het ons aan niets had ontbroken.

De stad Praag was voor ieder van ons een plezierige verrassing. We hadden wel het idee dat er het nodige te zien was, maar het is echt een prachtige stad. We hebben het dan niet over de nogal troosteloze buitenwijken, maar over het bijzonder mooie centrum. Een nichtje van een van ons, dat sinds enige tijd in Praag woont, heeft ons die laatste dag vergezeld om ons de stad te laten zien.
Daar bleek één dag echt niet toereikend voor, maar we hebben in ieder geval een indruk. We zullen er dus in de toekomst nog eens naar terug moeten. We sloten de dag af met een echt Tsjechische maaltijd, maar daar was niet iedereen meteen een fan van.

Na een voorspoedige reis terug naar Noordwijk waren we het er allemaal roerend over eens: het was een onvergetelijke trip!