Maandtocht Augustus 2021

De eerste Maandtocht van het jaar zit er op.MT20210814 6

De laatste Maandtocht stamde alweer van oktober 2019. Er waren dus verschillende TFC’ers die nog nooit een Maandtocht hadden meegemaakt. Er was dus niets aan het toeval overgelaten om er deze keer een speciale editie van te maken. Wat hebben we lang moeten wachten al eer we, ook al was het midden in de vakantieperiode, weer eens buiten de min of meer gezette groepjes op pad gingen.

De aanmeldingen stroomde binnen. Aanmelden was heel vroeger heel gewoon maar de laatste jaren hoefde dit vaak niet meer. Er werd dan voor vertrek doorgebeld naar de lunch locatie met hoeveel personen we langs kwamen en dat er maar voldoende plek werd gereserveerd.

In de tijd van de aanmeldingen was dat veelal nodig voor het vervoer heen en/of terug bij wegbreng en/of ophaaltocht dan wel voor een hele rondrit van uit een veraf gelegen plaats b.v. Zuid-Limburg.

De aan de start verschenen deelnemers verdeelden zichzelf keurig in twee groepen welke onder leiding van de wegkapiteins van dienst, Cees Spruijt en Cleem Verweij. Ze konden dan ook op tijd worden toegesproken door onze voorzitter. Piet verscheen zelf niet in het juiste clubtenue (zie fotobewijs) en werd dan ook direct te kennen gegeven dat hij zo niet mee kon. Zeer teleurgesteld gaf hij het woord aan de wegkapiteins en vertrok (hij moest ook de dames die naar Amersfoort gingen fietsen nog een hart onder de riem steken).

De twee groepen kwamen elkaar onderweg slechts één keer achterop en wel bij de openstaande brug bij Leimuiden. Hieruit bleek dat niet alleen alle wegen naar Rome leiden maar dat Nieuwer tere Aa een goede tweede is.

Het was Cleem die met net iets minder kilometers iets eerder aankwam. Cees Spruijt en zijn mannen volgde al ras. Echt nodig was de lunch nog niet want de heren hadden heerlijk voor het lapje gereden en konden op een zweetdruppeltje amper betrapt worden.

Op de afgesproken plek stond de food trolley die geheel onbaatzuchtig door garagebedrijf Zeeuw en Zeeuw ter beschikking was gesteld. Cees van Zuijlen had de trolley op vakkundige wijze naar de bestemming gelaveerd en geïnstalleerd. In de trolley had mevrouw Jaqueline Verweij plaats genomen. Als een volleerd foodtruck uitbater stond zij haar mannetje/vrouwtje. Voor haar stonden de koffie, broodjes, krentenbollen, bananen en blikjes frisdrank al uitgestald. Als klap op de vuurpijl had Karin Beuning nog de nodige cakes in verschillende smaken gebakken. Wie op de terugreis nog geveld zou worden door een hongerklop had dit echt helemaal aan zichzelf te danken. Na een prachtige Maandtocht thuiskomen met 5 extra kilo’s overgewicht was veel realistischer.

MT20210814 5

Jaqueline Verweij: chief food trolley

Grote verrassing ter plekke was echter de aanwezigheid van Sjef Dubbeldeman. Piet had hem na zijn uitzwaai perikelen opgehaald en was naar de lunchlocatie gereden. Sjef is nog altijd herstellende is van alle gevolgen van zijn hartstilstand en de daarop volgende tijd in coma. Hij was 5 dagen voor de Maandtocht nog door het LUMC interventie team onderhanden genomen om in noodtempo nog een drietal stents geplaatst te krijgen. Onze Rubberen Robbie krijgt als hij zo doorgaat een nieuwe bijnaam t.w. Archie (de man van staal).

MT20210814 1 MT20210814 4

Sjef is er wonder boven wonder weer bij - de rest ook

Wie het laatst komt vertrekt het eerst zal wegkapitein Cees gedacht hebben en hij gaf dan ook als eerste het sein van vertrek over 5 minuten. Wetende hoe dat zo is bij de TFC; tijd is tijd en weg is weg. De onoplettende rijder kon dus direct aan de bak om het eerste gat dicht te rijden. Nog amper onderweg kwamen we een kleine blauwe armada tegen; TFC dames op weg naar Amersfoort. Even gillen en zwaaien en weer door. De wind stond nu behoorlijk verkeerd en het lekkere van de ochtend sessie moest worden bekocht. De oplettende rijder had er echter niet veel erg in want de heren wegkapiteins schotelde onbekende en onverwachte paden voor. Eerst bij Langeraar kregen de meeste weer een idee van waar ze waren. Toen was het nog maar een stukje naar huis, ware het niet dat ….

MT20210814 2 MT20210814 3

Cees v.d. Zalm staat nog - de twee groepen samen bij de lunch

Wat je hoopt bij zo’n dag is dat de weergoden een beetje meewerken en dat iedereen een mooie dag beleefd. Tot kort voor het einde van de rit was dit ook zo maar al zie je kerk en toren staan dan is de rit nog niet gedaan. Op het kruispunt net voorbij de Sikkens waar we rechts afslaan richting Voorhout ging het mis. Cees v.d. Zalm en een jonge man op een scooter werden het niet eens over de verdeling van het fietspad en een frontale botsing werd hun deel. Beide slachtoffers hoefde niet per ambulance afgevoerd te worden maar een bezoek aan de dokterspost was voor de twee betrokkene wel noodzakelijk. Aan een prachtige dag kwam in één klap een abrupt einde.

Met Cees gaat het gelukkig weer goed, de benodigde hechtingen geven hem een nog stoerder uiterlijk en hij hoopt dat de afschrikkende werking die hiervan uitgaat alle tegenliggers in de toekomst doet besluiten het hazenpad te kiezen.